انواع دان قهوه سبز

انواع دان قهوه سبز که در این متن معرفی می شود، برای فروش عمده موجود بوده و به علت قیمت مناسب می تواند نیاز بسیاری از خریداران را برطرف نماید. لازم به ذکر است فقط سفارشات عمده از طریق این مرکز قابل پیگیری می باشد.
دان قهوه سبز را در جهان در دو دسته بزرگ خرید و فروش می کنند. این دو دسته روبوستا و عربیکا نام دارند. تنوع این دانه ها در هر منطقه و کشور متفاوت بوده و به ویژه در کشورهایی مانند ایران، که قهوه در آن ها کشت نمی شود، دان سبز را از مناطق و کشورهای مختلفی وارد می کنند. واردکنندگان دان سبز قهوه، بنابر تجربه خود، از بین همه دان های موجود در بازارهای جهانی، آن هایی را انتخاب می کنند که هم با ذائقه مردمان این جامعه سازگار باشد و هم قیمت آن ها طوری باشد که بتواند به راحتی در سبد خانوار جای بگیرد. در ادامه اشاره ای کوتاه به انواع دان قهوه موجود در بازار ایران، خواهیم داشت.

دان سبز قهوه روبوستا
دان قهوه روبوستا معمولا برای خرید عمده به صورت سبز و خام سفارش داده می شود. این دانه ها مربوط به کشورهای هند، ویتنام، اندونزی، برزیل می باشد. تفاوت این دانه ها علاوه بر طعم و مزه، در میزان اسیدیته، کافئین، کرما و ترش یا تلخ بودن آن هاست.
کمتر کافه ای در ایران پیدا می شود که در ترکیب قهوه های میکس خود از دان روبوستا استفاده نکرده باشد. به منظور ایجاد کرما و حالت خامه ای در نوشیدنی و نیز برای بالا رفتن کافئین و پایین آمدن قیمت، استفاده از دان های سبز را پیشنهاد می نماییم. همچنن قهوه سبز لاغری نیز از دان سبز روبوستا تهیه می شود. علت این موضوع علاوه بر ارزان تر بودن دان روبوستا؛ فراوانی مقدار کافئین در آن ها نیز می باشد.

دان سبز قهوه عربیکا
تمام کشورهایی که در حال تولید دان روبوستا می باشند، قهوه عربیکا نیز تولید می نمایند. اما کشوری مانند اتیوپی و یا کنیا را با نام عربیکا می شناسند. از دیگر کشورهای تولید کننده دان قهوه عربیکا می توان اوگاندا، نیکاراگوئه، کاستریکا، هندوراس را تام برد.
هر کدام از این دانه ها برای تهیه نوع به خصوصی از نوشیدنی مناسب تر می باشند. دانه های عربیکا عامل معطر شدن و شیرینی طبیعی نوشیدنی می شوند. دانه های تک خواستگاه اندونزی، مانند قهوه جزیره تیمور نیز، در این دسته قرار می گیرند.

قهوه ی سبز برای لاغری

قهوه ی سبز برای لاغری نیز کاربرد داشته و علاوه بر تهیه نوشیدنی قهوه، می توان آن را به منظور کاهش وزن، مورد استفاده قرار داد. این قهوه، به صورت کیسه ای و نیز به صورت فله و کیلویی به بازار عرضه می شود.
بیشترین مورد استفاده دانه سبز قهوه، در کارخانه ها و کارگاه های روست قهوه بوده و از آن، انواع دانه اسپرسو، فرانسه و ترک را تهیه می کنند. اما چند سالی است که پودر قهوه ی سبز برای لاغری و کاهش وزن، مورد توجه واقع شده و بخشی از معاملات قهوه را به خود اختصاص داده است.
پودر قهوه ی سبز، سرشار از کافئین بوده و مصرف آن، متابولیسم بدن را افزایش می دهد. حال اگر همزمان با دوره مصرف این پودر لاغری، یک دوره ورزشی مناسب نیز، در برنامه ها گنجانده شود، تاثیر چشمگیر آن بر کاهش وزن قابل ملاحظه خواهد بود.

پودر قهوه دانه خرما

پودر قهوه تهیه شده از دانه خرما، یکی از انواع جدید قهوه است که خاستگاه آن ایران بوده و از خواص درمانی آن بر بیماری هایی مانند دیابت استفاده می شود.
هر ساله محصولات زیادی با استفاده از خرما تهیه می شود و یکی از ضایعات این تولیدی ها، هسته و دانه خرما است. در حالی که همین دانه را، در برخی از شهرهای جنوبی ایران، به صورت محلی و سنتی برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده می نمایند. به این ترتیب که دانه را طی مراحلی پودر کرده و از آن، جوشانده ای مقوی و پر خاصیت تهیه می کنند.
اخیرا تولید این پودر گرانبها، با روش های صنعتی و در محیط کارخانه انجام شده و هم اکنون امکان عرضه و فروش پودر قهوه به دست آمده از دانه خرما، معروف به قهوه هسته خرما؛ در سراسر کشور وجود دارد.

انواع دان قهوه سبز اندونزی

دان قهوه سبز اندونزی در انواع عربیکا و روبوستا، محصول مناطق جاوا، سوماترا و کالوسی در سراسر جهان توزیع شده و برای تهیه نوشیدنی های متنوع قهوه مورد استفاده قرار می گیرد.
اندونزی یکی از کشورهایی است که سالیانه تولید و صادرات دان سبز قهوه در آن، در حجم انبوهی انجام شده و بسیاری از کارخانه ها و برندهای معتبر جهان از دان قهوه این کشور بهره برداری می نمایند. دان قهوه در بیشتر مناطق اندونزی می روید و شرایط کشت این محصول، برای آن ها وجود دارد اما بهترین دان قهوه سبز اندونزی مربوط به مناطقی است که در بالا اشاره شد. یعنی جاوا، سوماترا، کالوسی و جزیره تیمور.
ویژگی مشترک این دانه ها در بادی قوی، طعم عالی، اسیدیته ملایم و ماندگاری طعم قهوه در دهان، پس از اتمام نوشیدن آن است.

دان قهوه سبز سوماترا

چند مدل از لذیذترین دان های قهوه اعلاء در  جهان، با نام های Mandheling، Ankola و  Lintong در سوماترا رشد می کنند. مشخصات این دان های قهوه؛ بادی کامل، طعم طبیعی قوی تری نسبت به دان عربیکا جاوا و اسیدیته پایین می باشد. شهرت قهوه سوماترا به علت عطر و طعم رضایت بخش آن است. اگر قصد خرید دانه اندونزیایی بسیار مرغوب را دارید. این دانه ها گزینه بسیار مناسبی است. در بازار ایران دان سوماترا شهرت فراوانی دارد.

دان قهوه سبز جاوا
قهوه تهیه شده از دان جاوا، بادی قوی ای دارد هر چند که سبک تر از دان های سوماترایی است. همچنین اسیدیته آن کمتر بوده و طعم روستایی و طبیعی بیشتری دارد.
یکی از انواع معروف دان روبوستا جاوا در ایران، دان سبز ek1 است.

دان قهوه سبز کالوسی
معروف ترین نوع دان قهوه منطقه کالوسی، Toraja (توراخا) است که در دسته سینگل اوریجین ها قرار داشته و از دانه های گران اندونزی می باشد. (قیمت این دان قهوه در هر کیلو تقریبا دو برابر دانه های معمولی اندونزی است.)
دان کالوسی (توراخا)، بسیار خوش رنگ و زیبا و دارای اسیدیته ای نرمال است.

انواع رست دانه قهوه

انواع رست دانه قهوه، برای تهیه قهوه اسپرسو، فرانسه یا ترک؛ با یکدیگر متفاوت بوده و هر کدام از مراحل رست، برای یک نوع از این نوشیدنی ها کاربرد دارد. برای آشنایی مختصر با رست دانه ها به ادامه مطلب توجه کنید.
دانه قهوه زمانی که برداشت می شود به صورت میوه های بسیار ریزی شبیه به آلبالو است. دانه قهوه مورد استفاده در جهان، در واقع هسته این میوه است.
پس از برداشت، جداسازی دانه از میوه انجام شده و پس از انجام فرآیندهایی برای شستن و خشک کردن دانه ها (که به روش های مختلفی انجام می شود)؛ دانه سبز و خام قهوه به دست می آید. دانه قهوه سبز، برای تهیه انواع نوشیدنی قهوه باید رست شود.
عوامل مختلفی بر طعم قهوه اثر گذار است از جمله نوع دانه ها، محل کشت و شرایط محیطی، روش عمل آوری، نوع آسیاب و دم کردن قهوه، همگی بر طعم نوشیدنی تاثیر می گذارد اما درجه و نوع رست یکی از پایه ای ترین عوامل موثر بر مزه نوشیدنی قهوه است.

مراحل رست دانه قهوه

چطور می توان یک نوشیدنی قهوه خوش رنگ تهیه کرد؟ قهوه را با چه رنگی می پسندید؟ روشن؟ تیره؟ متوسط؟ در پاسخ به این سوال با انواع و درجان گوناگون رست قهوه بر می خوریم.
برای دسته بندی درجات رست، ساده ترین راه، توصیف رنگ دانه هاست. اگرچه که دانه های گوناگون در دمای یکسان، واکنش کاملا مشابهی ندارند، اما بر اساس محدوده رنگ، این دسته بندی امکان پذیر است.
این دسته بندی ها در صنعت قهوه استاندارد جهانی ندارد. مثلا استارباکس برای تهیه قهوه در تمام شعبه هایش در سراسر جهان، ا سه درجه رست (برشته سازی) استفاده می کند. روشن، متوسط و تیره. اما در کالیفرنیا به عنوان مثال خانواده راجرز که از معروف ترین ها هستند، پنج درجه رست برای تهیه دانه برشته، در نظر می گیرند.

 کدام نوع رست قهوه رایج تر است؟
الویت بندی درجه رست قهوه، منطقه به منطقه و کشور به کشور متفاوت است. در یک ناحیه ممکن است قهوه را با رست بسیار تیره و کاملا تلخ مصرف نمایند و در منطقه ای دیگر ممکن است مصرف دانه های روشن رایج باشد. لذا الویت بندی مطلقی در این رابطه وجود ندارد.
مثلا اروپایی ها طرفدار رست بسیار تیره هستند به طوری که این درجات رست به نام برخی از این کشورها معروف شده است. به عنوان مثال درجه رست فرانسوی، ایتالیایی یا اسپانیایی، به معنی دانه هایی بسیار تیره است. (البته در ایران، قهوه فرانسوی را با رنگ روشن رست می کنند).

انواع رست قهوه از روشن به تیره

  • قهوه لایت (رست روشن)

در این سطح، دانه ها به رنگ قهوه ای روشن در آمده و هیچ روغنی روی آن ها دیده نمی شود. طعم آن ها هنوز نزدیک به مزه طبیعی بوده و میزان کافئین آن ها بسیار زیاد و مقدار اسیدیته قابل توجه است.
در فرآیند بو دادن دانه ها، دمای داخلی آن ها به ۱۸۰ تا ۲۰۵ درجه سانتی گراد می رسد. زمانی که دما به ۲۰۵ برسد، دانه ها صدایی شبیه ذرت هنگام تفت دادن می دهند، ترک خورده و منبسط می شوند. این ترک در دمای ۲۰۵ درجه، به ” ترک اول” معروف است. برای تهیه قهوه روشن، دانه ها نباید به ترک اول برسند.
این درجه رست، محبوب ایالات شمال شرقی آمریکا است.

  • رست متوسط قهوه، نه روشن نه تیره

رنگ دانه ها در این سطح کمی تیره تر شده و به قهوه ای متوسط می گراید. طعم و کافئین و عطر در این سطح بالانس شده و بادی قوی تری نسبت به رنگ روشن داریم. سطح کافئین نسبت به دارک رست هنوز بالاست. هنوز هم اثری از روغن بر روی دانه ها دیده نمی شود.
دمای داخلی دانه ها در این سطح به ۲۱۰ تا ۲۲۰ می رسد یعنی قبل از رسیدن به ترک دوم.
نام های دیگری که برای این سطح از برشته سازی قهوه به کار برده می شود عبارت است از: رست آمریکایی، رست صبحانه، رست شهری (city roast)

  • رست نسبتا تیره قهوه (رنگ شکلاتی)

در این درجه از رست، دانه ها شروع به روغن انداختن کرده و طعم و عطر قهوه کاملا قابل تشخیص می شود. بادی و ساختار نوشیدنی سنگین تر و دانه ها سبک تر می شوند.
در این مرحله نیز باید مراقب بود که به ترک دوم نرسیم و دمای دانه ها نهایتا به ۲۲۵ تا ۲۳۰ درجه سانتی گراد برسد.

  • قهوه با درجه رست تیره

رنگ این دانه ها شکلاتی تیره یا کاملا سیاه و درخشش روغن روی آن ها مشهود است. حتی در فنجان نوشیدنی نیز این روغنی بودن قابل تشخیص است. طعم این قهوه، تلخ و دودی و مقدار کافئین آن ناچیز است. دمای مورد نظر برای این درجه از برشتگی، حداکثر ۲۴۰ درجه ( موقعی که ترک دوم ایجاد می شود) بوده و چنانچه دما به ۲۵۰ برسد، دانه ها کاملا ذغال می شوند.

یک روستر با تجربه، در فرآیند برشته سازی، دانه ها را کاملا یک دست تفت می دهد. علاوه بر آن دقیقا می داند که برای سطح رست سفارش داده شده، در چه مرحله ای باید دانه ها را از روی حرارت بردارد.